เฮ้ๆๆๆ
เธอจะไม่แวะมาหาฉันเหรอ
ฉันจะอยู่คนเดียว เต้นรำ เธอก็รู้นี่ ที่รัก
เล่าเรี่องปัญหาและข้อข้องใจของเธอกับฉันสิ
เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังจนหมดเปลีอก
ความรักนั้นแปลก ช่างเหมือนจิรงในความมีด
คิดถึงเรี่องอ่อนโยนที่เราทำกันอยู่
การเปลี่ยนแปลงช้าๆ อาจทำให้เราเหินห่าง
เมี่อแสงสว่างส่องในดวงใจของเธอ ที่รัก
อย่าลีมฉันนะ
อย่า อยาลีม
อย่าลีมฉันนะ
เธอจะยีนเหนีอฉันไหม
ดูหนทางของฉันแต่จงอย่ารักฉัน
"...และเหล่าเด็กๆ ที่คุณรังเกียจ
ทั้งที่พวกเขาพยายามเปลี่ยนโลกของเขา ให้มีภูมิต้านทานต่อความเห็นของคุณ
สายฝนตก ไม่ขาดสาย สายฝนตก ไม่ขาดสาย
ตกลงมา ตกลงมา
พวกเขาตระหนัก
ว่าพวกเขาจะต้องเจออะไร..." เดวิด โบวี่
โรงเรียนมัธยมปลาย เชอร์เมอร์
วันเสาร์ที่ 24 มีนาคม ปี 1984
โรงเรียนมัธยมปลาย เชอร์เมอร์ เมีองเชอร์เมอร์ รัฐอิลลินอยส์ 60062
ถึง คุณครูเวอร์นอน
เรายอมรับความจิรงที่ว่า เราต้องสละ วันเสาร์ทั้งวัน เพี่อถูกกักบิรเวณ
ฉันกินหัวตัวเอง
เพราะเรี่องอะไรก็ตามที่เราทำผิด
สิ่งที่เราทำผิดนั้น
โรงเรียนมัธยม เชอร์เมอร์ บูล ด็อก คลาร์กกระตุ้นคนให้จับ
แต่เราคิดว่าคุณเพี้ยนแล้ว ที่บังคับให้เราเขียนเรียงความ
"ฉันเกลียดวันจันทร์"
ให้เราบอกคุณว่าเราคิดว่าเราคีอใคร
คุณสนใจด้วยเหรอ
คุณมองเราในแบบที่คุณอยากมอง
จิตวิญญาณรุ่นพี่พุ่งทะยาน
ในรูปแบบที่ง่ายที่สุด พร้อมคำจำกัดความที่สะดวกที่สุด
บุรุษแห่งปี
คุณเห็นเราเป็นคนฉลาด
เป็นนักกีฬา
ดร. อาร์ ฮาชิโมโตะ อาจารย์แนะแนว
กล่องเก็บของ
เจ้าหญิง
ลงคะแนนเสียงเลือกราชินีงานพรอม
เปิดตู้นี้สิ
เเละอาชญากร
ถูก ไหมครับ
นั่นคือสิ่งที่เราเห็นในกันและกัน ตอน 7 โมงเช้าวันนี้
ตายซะ ตุ๊ด
เราถูกล้างสมอง
ไม่อยากเชื่อว่าพ่อทำให้หนูรอดตัวจากเรื่องนี้ไม่ได้
ไร้สาระสิ้นดี ที่หนูต้องอยู่ที่นี่ตลอดวันเสาร์
หนูไม่ได้มีข้อเสียหรืออะไรแบบนั้นนะ
พ่อจะชดเชยให้
ลูกรัก โดดเรียนไปชอปปิ้ง ไม่ได้ทำให้ลูกมีข้อเสียหรอก
โชคดีนะ
โรงเรียนมัธยมปลายเชอร์เมอร์
- นี่เป็นครั้งแรกหรือครั้งสุดท้ายที่เราทำแบบนี้ - สุดท้ายครับ
งั้นเข้าโรงเรียนแล้วใช้เวลาให้เป็นประโยชน์
แม่ฮะ เราไม่ได้มาเรียนหนังสือ เราต้องนั่งเฉยๆ ไม่ได้ทำอะไรเลย
- นี่ คุณ คิดหาทางอ่านหนังสือเองสิ - ก็ได้
ไปได้แล้ว
นี่ พ่อเคยทำตัวแย่
ผู้ชายทุกคนก็แบบนี้ ไม่มีอะไรผิดกับเรื่องนั้น
- เว้นแต่ลูกชอบเล่นกีฬา - ฮะ แม่อบรมผมไปแล้ว
แกอยากพลาดการแข่งไหม แกอยากพลาดทุนการศึกษาไหม
งั้นไม่มีโรงเรียนไหนจะให้ทุน กับคนไม่มีวินัย
มาถึงกันแล้ว
ยินดีด้วยนะที่มากันตรงเวลา
ขอโทษค่ะ หนูคิดว่าเป็นเรื่องเข้าใจผิด
หนูรู้ว่านี่เป็นการกักบริเวณ แต่หนูไม่คิดว่าหนูควรอยู่ในนี้
ตอนนี้ 7 โมง 6 นาที
เธอมีเวลา 8 ชั่วโมงกับอีก 54 นาทีพอดี ให้หาคำตอบว่าทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้
คิดว่าเธอทำผิดอะไรบ้าง
เธอห้ามคุยกัน
ห้ามลุกจากเก้าอี้
และห้ามหลับ
เอาล่ะ นักเรียน วันนี้เราจะมาลองทำเรื่องแตกต่างกันสักนิด
เราจะเขียนเรียงความยาวเกิน 1 พันคำ
- อธิบายกับครูว่าเธอคิดวาตัวเองเป็นใคร - ข้อสอบเหรอ
ตอนฉันบอกว่าเรียงความก็คือตามนั้น
ฉันไม่ได้หมายถึงเขียนคำเดิมๆ 1 พันคำ
- ชัดเจนไหม คุณเบนเดอร์ - ชัดแจ๋ว
ดี เธออาจได้เรียนรู้บางสิ่งเกี่ยวกับตัวเอง
เธออาจถึงขนาดตัดสินใจว่า เธอสนใจทีจะกลับมาไหม
ผมตอบได้ตอนนี้เลยครับ ผมขอตอบว่า "ไม่" เพราะ...
- นั่งลง จอห์นสัน - ขอบคุณครับ
ห้องทำงานฉันอยู่ตรงข้ามโถงทางเดิน การเล่นแผลงๆ ถือเป็นเรื่องไม่รอบคอบ
มีคำถามไหม
ผมมีฮะ
แบร์รี่ แมนิโลว์รู้ไหมว่า ครูขโมยชุดเขามาใส่
คุณเบนเดอร์ ครูจะตอบคำถามนั่นใหวันเสาร์หน้า
อย่าแกล้งวัว พ่อหนุ่ม ไมงั้นจะโดนขวิด
หมอนั่นเป็นเกย์แน่
ถ้าเธอเอาแต่กินมือตัวเอง เธอไม่หิวข้าวกลางวันแน่
ฉันเคยเห็นเธอมาก่อน
ฉันคิดว่าตัวเองเป็นใคร
นายเป็นใคร
เป็นตัววอลรัส
นี่มันแย่ว่าไหม
ไม่อยากเชื่อวาเรื่องนี้จะเกิดขึ้นกับฉันจริงๆ
ให้ตาย
จะทำไงดีถ้าเกิดปวดฉี่ขึ้นมา
ขอที
ถาจะปล่อยก็ปล่อยเลย
ใหตายสิ
นายไม่ได้ฉี่อยู่ใช่ไหม
ห้ามคุย เดี๋ยวครูโหดก็กลับมาหรอก
ถ้านายเอาเจ้าหนูออกมา นายตายก่อนฉี่หยดแรกตกลงพื้นแน่
นายเซ็กซี่ดีนะตอนโกรธ
นี่ เพื่อนยาก ทำไมไมปิดประตูนั่นซะ
เราจะได้ทำให้แม่ราชินีพรอมตั้งท้อง
- เฮ้ย - อะไร
ถ้าฉันหมดความอดทน นายถูกอัดแน่
- เอาจริงเหรอ - เอาจริง
ทำไมไม่เงียบซะ ไมมีใครสนใจหรอกน่า
จริงๆ หน้าหัก
นี่ หนุ่มนักกีฬา ไปทำไรเข้าถึงมาอยู่นี่ ลืมซักรองเท้าวิ่งหรือไง
โทษนะ เพื่อน ฉันคิดว่าเราควรเขียนเรียงความ
แค่เพราะนายอยู่ในนี้
ไม่ได้ทำให้นายมีสิทธิ์ทำตัวเป็นจอมป่วย
- พอสักที - นี่ประเทศเสรื
เขาทำเพราะอยากให้นายตอต้าน ไม่ตองสนเขา
เยี่ยม
ถึงพยายามไม่สนก็ตองสน
เเล้วไง...
เเล้ว
พวกนายเป็นแฟนกันเหรอ
เดทกันเหรอ
คู่รักใช่ไหม
ไม่เอาน่า นักกีฬา บอกฉันตรงๆ
นายนอนกับเธอแล้วใช่ไหม
- ไปตายซะ - พอที
นี่ เกิดอะไรขึ้นในนี้
คนน่ารังเกียจ
นิสัยไม่ดี
จะว่าไงถ้าเราปิดประตูนั่น
อดสนุกแน่ถ้าเวอร์นอนเข้ามาตรวจดูเราทุก 2-3 วินาที
ประตูนั่นควรเปิดทิ้งไว้
- เเล้วไง - งั้นทำไมไม่ปิดมันล่ะ
เพราะมีคน 4 คนอยู่ในนั้นไง
นายนับเลขเป็นด้วย ฉันรู้ว่านายต้องฉลาดถึงเป็นนักมวยปล้ำได้
นายเป็นใครถึงเที่ยวตัดสินคนอื่น
จริงๆ นะ
คืองี้ เบนเดอร์ นายนับเลขไม่ถูกด้วยซ้ำ
ถ้านายหายไปตลอดกาล ทุกอย่างก็ยังคงปกติ
นายอาจไม่มีตัวตนจริงๆ ในโรงเรียนนี้เลยก็ได้
ฉันจะวิ่งออกไปรวมทีมมวยปล้ำไงล่ะ
อาจจะชมรมตัดเสือ สภานักเรียน
- ไม่ พวกเขาไม่รับนายแน่ - พูดงี้เจ็บนะ
ทำไมพวกนายต้องประชดไปซะทุกอย่าง
- นั่นควรจะนาทึ่ง - เพราะนายกลัวไง
ให้ตาย พวกเด็กรวยนี่ฉลาด
นี่คือเหตุผลที่ฉันไม่เล่นกิจกรรมมากเกินไป
- นายมันขี้ขลาด - ฉันอยู่ชมรมคณิตศาสตร์
นายกลัวว่าพวกเขาจะไม่รับ นายไม่เข้าพวก นายเลยพูดซะให้ดูไม่ดี
มันไม่เกี่ยวอะไรกับ
กิจกรรมที่พวกนายทำ คนมันก็แย่อยู่แล้ว ว่าไหม
นายไม่รูหรอก นายไม่รู้จักเราด้วยซ้ำ
ฉันก็ไม่รู้จักใครสักคนที่เป็นโรคเรื้อน
แต่ฉันจะไม่เข้าร่วมชมรมบ้าๆ แน่
- นี่ ระวังปากด้วย - ฉันก็อยู่ชมรมฟิสิกส์
โทษนะ นายพล่ามอะไร
ฉันพูดว่าฉันอยู่ชมรมคณิตศาสตร์
ชมรมภาษาลาตินกับชมรมฟิสิกส์ ชมรมฟิสิกส์นะ
นี่ สาวซิง
- เธออยู่ชมรมฟิสิกส์หรือ - นั่นเป็นชมรมด้านวิชาการ
เเล้วไง
ชมรมด้านวิขาการไม่เหมือนกับชมรมอื่นๆ
แต่สำหรับเจ้าบื้ออย่างเขา มันใช่
พวกนายทำอะไรในชมรม
ในชมรมฟิสิกส์ เราคุยเรื่องฟิสิกส์ ลักษณะของมัน
มันเป็นเรื่องของสังคม ไม่ปกติและเศร้า แต่เป็นสังคม ถูกไหม
ฉันคิดว่าเธอจะถือว่ามันเป็นสถานการณ์ทางสังคมก็ได้
มีคนอื่นๆ ในชมรมฉัน
และในตอนปลายปี เรามี... เราจัดงานเลี้ยงใหญ่ที่โรงแรมฮิลตัน
นายดื่มจนเมา นายปาร์ตี้
ไม่ เราแต่งชุดสวย แต่เราไมดื่มจนเมา
มีแต่คนพี้ยาอย่างนายนั่นแหละที่เมา
แล้วฉันก็ไม่มีรองเท้า ฉันเลยต้องยืมของพ่อ
มันแปลก เพราะแม่ไม่ชอบใหฉันสวมรองเท้าคนอื่น
ญาติฉัน เคนท์... ญาติฉัน เคนดอลล์จากอินเดียน่า เขาเคยเมาหนหนึ่ง
แล้วเขาก็เริ่มกิน แบบอาหารแปลกๆ
จากนั้นก็รูสึกเขาไม่เข้าพวกกับที่ทุกแห่ง มันเหมือนแดนสนธยา ประมาณนั้น
ฟังเหมือนนายเลย
พวกนายคุยกันไปเถอะ เวอร์นอนได้เขามาแน่
ฉันมีนัดแข่งเสาร์นี้
และจะไม่พลาดเพราะพวกงี่เง่าแบบนายแน่
อ่อ แล้วมันคงโชคร้ายสินะ ที่พลาดนัดแข่งมวยปล้ำ
นายไม่รู้เรื่องมันเลยสักนิด ตุ๊ดเอ้ย
นายไม่เคยแข่งมาก่อนในชีวิต
ฉันรู้สิ ฉันรู้สึกว่างเปล่าในใจเพราะมัน
ฉันชื่นชมพวกนายอย่างลึกซึ้งที่ลงทุน ปล้ำกลิ้งไปมากับผู้ชายคนอื่นบนพื้นผ้าใบ
นายไม่มีวันพลาดแน่ นายไม่มีเป้าหมายอื่น
อ้อ แต่ฉันมี ฉันอยากเป็นเหมือนนาย
ฉันคิดว่าเราต้องการการผ่าสมอง กับกางเกงแนบเนื้อ
นายสวมกางเกงแนบเนื้อเหรอ
ไม่ ฉันไม่ได้สวม ฉันสวมชุดที่ถูกกำหนด
- กางเกงแนบเนื้อ - หุบปาก
ไม่ควรก่อเรื่องวุ่นวายนะ
พ่อหนุ่ม เขียนเรียงความเสร็จหรือยัง
อย่านะ เบนเดอร์ อย่าเล่นแผลงๆ
- แล้วนายจะทำอะไร - ตายเลยมั้ง
ดีมาก
เบนเดอร์ นั่นทรัพย์สินของโรงเรียน แล้วมันไม่ได้เป็นของของเรา
มันไม่ใช่ของจะเอามาเล่น
นั่นตลกออก ซ่อมสิ
- นายควรซ่อมจริงๆ - ฉันเป็นอัจฉริยะใช่ไหม
- ไม่ นายมันนิสัยแย่ - ตลกดีนี่
ซ่อมประตูซะ เบนเดอร์
ทุกคน เงียบ..
ฉันเคยเจอมาก่อน ฉันรู้ว่ากำลังทำอะไร
- ไม่ ซ่อมประตูซะ - หุบปาก
ให้ตายสิ
ทำไมประตูถึงปิด
ทำไมประตูนั่นถึงปิด
เราจะรู้ได้ยังไง เราควรต้องนั่งนิ่งๆ ไงครับ
ทำไมหรือ
เราได้แต่นั่งเฉยๆ อยางที่เราควรทำ
ใครปิดประตูบานนั้น
- ผมคิดวาน็อตร่วงลงมา - มันปิดเองครับ
ใครทำ
เธอไม่พูดหรอกครับ
- ส่งน็อตให้ครู - ผมไม่มีครับ
เธออยากให้ครูกระชากเธอลุกจากเก้าอี้ แล้วเขย่าตัวเธอจนมันหล่นลงมาเองไหม
ผมไม่มี น็อตร่วงตลอดอยู่แล้ว
โลกไม่ได้สมบูรณ์แบบนะครับ
ส่งมา เบนเดอร์
โทษนะคะ ทำไมถึงมีคนอยากขโมยน็อตด้วย
ระวังคำพูด สาวน้อย
ประตูหนักเกินไปนะครับ
ให้ตาย
แอนดรูว์ คลาร์ก ลุกมานี่ เร็วเข้า มาข้างหน้าตรงกลาง มาเร็ว
- นี่ ทำไมแอนดรูว์ถึงลุกได้ละ - ใชแล้ว
ถ้าเขาลุกได้ เราทุกคนก็ต้องได้ลุก มันจะเป็นอนาธิปไตย
อย่าให้นิตยสารหล่น
ผมจับไม่อยู่
ฉลาดมากครับ ครู แต่เกิดมีไฟไหม้ละ
ผมคิดว่าการฝ่าฝืนกฎเรื่องเพลิงไหม้ และทำให้ชีวิตนักเรียนเป็นอันตราย
ถือเป็นเรื่องไม่ฉลาดในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ ในอาชีพการงานของครูครับ
เอาล่ะ
เป็นอะไรไป เร็วเข้า
รู้ไหม โรงเรียนติดตั้งประตูหนีไฟ ไว้ที่ด้านท้ายของห้องสมุด
- แสดงความนับถือดิคหน่อย - ไปได้
ไป กลับไปที่นั่งของเธอ
ครูคาดหวังจากตัวแทนนักกีฬามากกว่านี้นิดหน่อย
เธอหลอกใครไม่ได้หรอก เบนเดอร์
น็อตที่จะร่วงลงมาตัวต่อไปก็คือเธอ
- ฝันไปเถอะ - ว่าไงนะ
ฝันไปเถอะ
เธอทำให้ตัวเอง ต้องโดนกักบริเวณ อีกหนึ่งเสาร์ พ่อหนุ่ม
- เเหม ผมใจสลายเลย - เธอเพิ่งได้เพิ่มสัปดาห์ต่อไป
คือผมว่างเสาร์ถัดไปพอดี ส่วนเสาร์ต่อไป ผมขอเช็คปฏิทินก่อน
ดี เพราะมันจะมีนัดเต็ม เราจะไปต่อเรื่อยๆ
อยากได้อีกเสาร์ไหม พูดเลย พูดออกมาเลย
แทนที่จะติดคุก เธอมาที่นี่แทน
- เข้าใจชัดไหม - ไม่
- ครูกำลังช่วยสังคมอยู่ - แล้วไง
เพิ่มอีกเสาร์ให้เลย
ครูจะจัดการเธอไปทั้งชีวิต แต่เธอไม่ระวังตัว
- อยากได้อีกสักเสาร์ไหม - ครับ
จัดให้ เธอได้อีกเสาร์ทันที เพิ่มอีกหนึ่งเสาร์
พอเถอะ หยุด
- เข้าใจไหม - ไม่เลยสักนิด เพื่อน
- เธอได้เพิ่มอีกหนึ่งเสาร์ - ครูคิดว่าผมสนเหรอ
อีกเสาร์
- เข้าใจไหม - นั่นเป็นเท่าไหร่แล้ว
เท่ากับเจ็ด รวมอีกหนึ่งที่นายเพิ่งขอครูเวอร์นอน
ว่าแบร์รี่ แมนิโลว์รู้ไหมว่าเขาถูกปล้นตู้เสื้อผ้า
- เท่ากับ 8 เสาร์ เลิกยุ่งได้แล้ว - ขอโทษครับ ครู เท่ากับ 7
หุบปาก เจ้าเตี้ย
เธอเป็นของครู เบนเดอร์ ครูได้กักตัวเธอถึง 2 เดือน
เธอเสร็จแน่
จะพูดยังไงดี ผมตื่นเต้น
ฉันแน่ใจว่านั่นเป็นสิ่งที่นายอยากให้คนพวกนี้เชื่อ
รู้อะไรไหม
นายควรใช้เวลาทำสิ่งดีๆ กับตัวเองให้มากขึ้น
และพยายามทำให้คนอื่นประทับใจให้น้อยลง
ครูจะออกไปก่อน เอาล่ะ พอแค่นี้
ครูจะอยู่ด้านนอกประตูนั่น
คราวหน้าถ้าครูต้องเข้ามาในนี้ ครูจะทำโทษอย่างหนัก
ไปให้พ้น
ไปซะ
ตื่น
ใครอยากเข้าห้องน้ำบ้าง
- นั่นฉลาดจริงๆ - นายพูดถูก
มันผิดที่ทำลายวรรณคดี
มันสนุกมากที่ได้อ่าน
เเล้วก็
โมเลย์ทำให้เจ้าหนูฉันตั้ง
โมลิเยร์
ฉันชอบงานของเขา
เรื่องจ้อย ไม่มีอะไรทำ ตอนนายถูกขังในห้องว่างๆ
ต้องคุยกับตัวเอง
นายคิดว่าฉันจะพูดให้นายเหรอ ฉันไม่เข้าใจภาษานายด้วยซ้ำ
นี่ คืนนี้เธอถูกกักบริเวณไหม
ไม่รู้สิ แม่บอกว่าฉันโดนนะ แต่พ่อบอกไม่ต้องสนใจแม่
มีปาร์ตี้สนุกๆ ที่ร้านสตัปบี้ พ่อแม่เขาไปยุโรป
- มันน่าจะสนุกสุดเหวี่ยง - เหรอ
เธอจะไปไหม
- ไม่เเน่ใจ - ยังไง
เพราะถ้าฉันทำตามที่แม่สั่งห้ามทำ
มันก็เพราะพ่อฉันบอกว่ามันทำได้
มันเหมือนข้อตกลงครั้งใหญ่ มันไม่จบไม่สิ้น น่ารำคาญเป็นบ้า
เหมือนจะหย่ากันได้ทุกเมื่อ
- เธอชอบใครมากกว่ากัน - อะไรนะ
เธอชอบพ่อมากกว่าเเม่ไหม
ทั้งคู่ไม่ได้เรื่อง
ไม่ ฉันหมายถึงถ้าเธอต้องเลือกสักคนนะ
ไม่รู้สิ คงเลือกอยู่กับพี่ชาย
ฉันไม่คิดว่าทั้งพ่อกับแม่สนใจฉันหรอกนะ
มันเหมือนพวกท่านใช้ฉันเพื่อกลับมาอยู่ด้วยกัน
- เงียบน่า - เธอแค่รู้สึกเสียใจกับตัวเอง
ใช่ ถ้าฉันไม่ ก็ไม่มีใครอีก
แหม เธอทำฉันใจสลาย
- หนุ่มนักกีฬา - ว่าไง
- นายเข้ากันได้ดีกับพ่อแม่ไหม - ถ้าฉันบอกใช่ ฉันเป็นตัวงี่เง่า ถูกไหม
นายมันงี่เง่าอยูแล้ว
แต่ถ้านายพูดว่าเข้ากับพ่อแม่ได้ดี นายก็พูดโกหกเหมือนกัน
นายรู้อะไรไหม ถ้าเราไม่อยู่ในโรงเรียน ฉันจะอัดนายให้เละ
นายได้ยินไหมเนี่ย
อยากให้ฉันเร่งเสียงไหม
นี่ เพื่อน ฉันหมายถึง..
ฉันเองก็ไม่ชอบพ่อกับแม่ ฉันไม่..
ฉันเข้ากับพ่อแม่ไม่ได้ ความคิดของพวกท่านเรื่องความรักแบบพ่อแม่
มันแบบ เพี้ยนนะ
- เจ้าเฉิ่ม - ว่าไง
นายเป็นลูกในฝันของพ่อแม่ เข้าใจไหม
นั่นแหละปัญหา
ฟังนะ ฉันเห็นนายหงุดหงิดที่พวกเขา
บังคับให้นายสวมเสื้อผ้าแบบนี้
แต่ยอมรับเถอะ นายมันเป็นเด็กเรียนสุดเฉิ่ม
นายจะทำอะไรได้
ถ้านายไม่ออกไปทำให้ตัวเองเป็นคนที่ดีขึ้น
ทำไมนายต้องจิกกัดทุกคนด้วย
ฉันแค่พูดตามตรง เจ้าบ้า
ฉันคาดหวังว่านายจะรู้สิ่งที่แตกต่าง
เขามีชื่อนะ
- ใช่ - เหรอ
- นายชื่ออะไร - ไบรอัน
- เห็นไหม - เสียใจด้วยนะ
เธอชื่ออะไร
- เเคลร์ - แคลร์เหรอ
แคลร์ พ่อแม่ตั้งไว้ให้
- อ้อ เป็นชื่อสาวอ้วนนี่นะ - เเหม ขอบใจ
- ยินดีครับ - ฉันไม่ได้อ้วน
ตอนนี้ไม่ แต่ฉันเห็นว่าเธอจะอ้วนจนแน่นไปทั้งตัวแน่
คืองี้ ฉันไม่แน่ใจว่าเธอรู้ไหม แต่มีคนอ้วนสองประเภท
มีคนอ้วนที่เกิดมาแล้วอ้วน
กับคนที่เคยผอมมาก่อน แต่พวกเขาก็กลายเป็นคนอ้วน
ดังนั้นตอนเธอมองพวกเขา เธอพอมองเห็นคนผอมอยู่ในนั้น
คืองี้ เธอจะต้องแต่งงาน
แล้วก็คลอดลูก 2-3 คน จากนั้น..
แหม ชูนิ้วกลางแบบนั้นไม่เหมาะกับสาวเรียบร้อย
ฉันไม่เรียบร้อยขนาดนั้น
เธอยังซิงใช่ไหม
พนันล้านเหรียญเลยว่าเธอยังเป็นสาวบริสุทธิ์
มายุติข้อสงสัยกัน
เธอจะเก็บความบริสุทธิ์ไว้จนแต่งงานไหม
หุบปากซะทีได้ไหม
เธอเคยจูบปากหนุ่มหรือเปล่า
เธอเคยรู้สึกซาบซ่าน
เหนือยกทรง ใต้เสื้อ
ถอดรองเท้าออก
ภาวนากับพระเจ้าว่าอย่าให้พ่อแม่เดินมาเจอเลย
อยากให้ฉันแหวะใส่ใช่ไหม
บนกางเกงชั้นใน
ไม่สวมยกทรง
ปลดกระดุมเสื้อ
หนุ่มสวมกางเกงชั้นในนั่งอยูแถวหน้า ตอนเลย 5 ทุ่มที่โรงเรียนตอนกลางคืนใช่ไหม
อย่ายุ่งกับเธอ
ฉันบอกอย่ายุ่งกับเธอ
- จะใช้กำลังหรือไง - ใช่
นายกับเพื่อนอีกกี่คนละ
แค่ฉัน
แค่ฉันกับนาย ชกสองที
ฉันชกนาย นายล้มฟาดพื้น ตอนไหนก็ได้ที่พร้อม เพื่อน
ฉันไม่อยากมีเรื่องชกต่อย
- ทำไมล่ะ - เพราะฉันอาจฆ่านายได้
มันง่ายมาก
ฉันคงฆ่าตายแล้วพ่อแม่งี่เง่าของนาย จะฟ้องร้องฉัน แล้วเรื่องทั้งหมดจะยุ่งเหยิง
ฉันไม่สนใจเรื่องนายขนาดนั้นหรอก
ขี้ขลาด
มาจบเรื่องนี้กันเลย
นายห้ามคุยกับเธอ ห้ามมองเธอ
และห้ามคิดเรื่องเธอด้วย เข้าใจฉันไหม
ฉันพยายามจะช่วยเธอ
ไบรอัน เป็นไงบ้าง
พ่อนายทำงานที่นี่หรือ
- คาร์ล - ว่าไง
- ขอถามอะไรหน่อยได้ไหม - ได้สิ
- ทำยังไงถึงจะได้เป็นภารโรง - นายอยากเป็นภารโรงเหรอ
เปล่า แค่อยากรู้ว่าทำยังไงถึงเป็นภารโรง
เพราะแอนดรูว์นะ
สนใจมากทีจะทำอาชีพภารโรงนะ
จริงเหรอ
พวกเธอคิดว่าฉันเป็นชนชั้นต่ำ ทาสหรือผู้ใช้แรงงานใช่ไหม
อาจใช่ แต่ไล่เก็บกวาดตามหลังเด็กงี่เง่าอย่างพวกเธอ
มาถึง 8 ปี ฉันพอเรียนรู้มาบ้าง
ฉันอ่านจดหมายพวกเธอทุกฉบับ ดูล็อคเกอร์พวกเธอจนหมด
คอยฟังที่พวกเธอคุยกัน แต่ไม่รู้เรื่องนั้นหรอก แต่ฉันทำจริงๆ
ฉันเป็นหูเป็นตาให้กับโรงเรียนนี้ เพื่อนยาก
อีกอย่างนะ นาฬิกานั่นเดินเร็วไป 20 นาที
ให้ตาย
เอาล่ะ สาวๆ มีเวลากินมื้อเที่ยง 30 นาที
- ที่นี่เหรอ - ที่นี่
ฉันคิดว่าโรงอาหาร เหมาะให้เราไปนั่งกินข้าวกลางวันมากกว่า
ฉันไม่สนใจว่านายคิดยังไง แอนดรูว์
ดิค
โทษนะ เด็กรวย จะมีนมให้เราดื่มไหม
เราหิวน้ำจะแย่แล้วครับ
ฉันมีความอดทนเรื่องการขาดน้ำต่ำมาก
ผมเคยเห็นเธอมีอาการขาดน้ำครับ มันแย่มาก
เย็นไว้ จะไปเอามาให้
เอาไม้มาด้วยนะ เพื่อน
อะไรกัน พวกเธอคิดว่าฉันหลอกง่ายงั้นหรือ
คิดว่าฉันจะปล่อยให้พวกเธอเพ่นพ่านทั่วทางเดินหรือไง
เธอ
แล้วก็เธอ นี่
เธอชื่ออะไร ปลุกเธอสิ
นี่ ตื่นสิ ลุกขึ้น คุณผู้หญิง เร็วเข้า นี่ไม่ใช่บ้านพักนะ
มีเครื่องกดขายน้ำอัตโนมัติ ในห้องพักครู ไปสิ
อิสรภาพสำหรับทุกคน
เธอดื่มยาพิษอะไร
เธอดื่มอะไร
ก็ได้ ลืมที่ฉันตามซะ
วอดกา
วอดก้า เธอดืมวอดก้าตอนไหนกัน
ได้ทุกเมื่อ
- เยอะไหม - เยอะมาก
เธอถึงต้องมาโรงเรียนวันนี้ใช่ไหม
- ทำไมเธอถึงมานี่ - เเล้วเธอล่ะ
ฉันมาที่นี่เพราะ..
เพราะโค้ชของฉันกับพ่อไม่อยากให้ ฉันเสียโอกาสได้ทุนเข้ามหาวิทยาลัย
โค้ชดูแลฉันต่างออกไปเพราะคิดว่า ฉันคือผู้ชนะ
พ่อฉันก็คิดแบบนั้น
ฉันไม่ใช่ผู้ชนะเพราะฉันอยากจะเป็น
ฉันเป็นเพราะฉันมีกำลังและความเร็ว เหมือนม้าแข่ง
นันแหละทีทำให้ฉันข้องเกียว กับสิงทีเกิดขึ้นกับฉัน
งั้นเหรอ
นั่นน่าสนใจนะ
ทำไมเธอไม่เล่าสาเหตุที่ต้องมาโรงเรียนวันนี้ล่ะ
ลืมมันซะ
แคลร์ อยากดูรูปผู้ชายที่มีเจ้าหนูใหญ่ยักษ์ไหม
- มันเซ็กซี่มาก - ไม่ล่ะ ขอบใจ
เธอคิดว่าเขาขี่มอเตอร์ไซค์ได้ยังไงล่ะ
เเคลร์ เธอคิดจะเดทกับผู้ชายแบบนี้ไหม
- เธอเลิกยุ่งกับฉันได้ไหม - ฉันหมายถึง ถ้าเขามีบุคลิกโดดเด่น
เป็นนักเต้นรำที่เก่งแถมมีรถสวยๆ
เธอคงอยากนั่งเบาะหลัง เพราะไอ้หนูของเขาคงกองเต็มเบาะหน้า
รู้ไหมว่าฉันหวังว่าจะทำอะไร
ระวังคำหน่อย ไบรอันเป็นหนุ่มพรหมจรรย์
- หนุ่มซิงเหรอ - ฉันหวังว่าจะได้ขึ้นเครื่องไปฝรั่งเศส
ฉันไม่ใช่หนุ่มพรหมจรรย์
- นายเคยนอนกับสาวตอนไหน - ฉันนอนกับสาวหลายหน
- บอกชื่อมา - เธออยู่ในแคนาดา
ฉันพบเธอที่น้ำตกไนแองการ่า นายไม่รู้จักเธอหรอก
เคยนอนกับสาวในโรงเรียนไหม
นายกับแคลร์ทำกันแล้วเหรอ
- พวกเธอพูดเรื่องอะไร - เปล่า ไม่มีอะไร
เลิกพูดเรื่องนี้ โอเคไหม ไว้พูดเรื่องนี้ทีหลัง
- พวกเธอพูดเรื่องอะไรกัน - ไบรอันพยายามบอกฉันว่า
นอกเหนือจากจำนวนสาวๆ ในแถบน้ำตกไนแองการ่า
บอกว่าเธอกับเขา เพิ่งนอนด้วยกันมาน่ะ
- คิดสกปรก - เปล่านะ
จอห์นว่าฉันยังเป็นหนุ่มซิง แต่ฉันบอกว่าไม่ใช่ มันก็แค่นั้น
งั้นนายทำท่าทำทางให้แคลร์ทำไม
- ฉันไม่ปลื้มเรื่องนี้เลยนะ ไบรอัน - เขาโกหก
นายไม่ได้ทำท่าทำทางให้แคลร์เหรอ
เธอรู้ว่าเขาโกหกใช่ไหม
นายทำท่าทำทางให้แคลร์ใช่หรือเปล่า
ใช่ แต่ก็แค่..
มันก็แค่เพราะฉันไม่อยากให้เธอรู้ว่าฉันยังซิงอยู่
ขอโทษทีที่ยังเป็นหนุมพรหมจรรย์ ขอโทษนะ
ทำไมเธอถึงไม่อยากให้ฉันรู้ว่าเธอยังซิง
เพราะมันเป็นเรื่องส่วนตัว เป็นเรื่องเฉพาะตัวฉัน
นี่ ไบรอัน ฟังไม่เหมือนนายมีเรื่องต้องทำเลยนี่
ฉันคิดว่ามันโอเคนะที่ผู้ชายเป็นหนุ่มพรหมจรรย์
จริงเหรอ
- อะไรในนั้น - เดาสิ มื้อเที่ยงของนายล่ะ
- เธอสวมมันอยู่ - นายมันน่ารังเกียจ
- นั่นอะไร - ซูชิ
- ซูชิเหรอ - ข้าว ปลาดิบกับสาหร่าย
เธอไม่ยอมให้ผู้ชายจูบแบบใช้ลิ้นแน่ แล้วเธอจะกินนั่นจริงเหรอ
ฉันกินได้ยัง
ไม่รู้สิ ลองกินเถอะ
มีปัญหาอะไร
เราจะกินอะไรกัน
เดาว่าเป็นมื้อเที่ยงธรรมดาทั่วไปของนาย
- นมเหรอ - ซุป
- นั่นน้ำแอปเปิ้ล - ฉันอ่านออก
แยมเนยถั่วกับขนมปังตัดขอบ
คือไบรอัน นี่เป็นมื้อเที่ยงที่มีโภชนาการสูง
มีอาหารครบทุกหมู่
แม่นายแต่งกับคุณโรเจอร์ใช่ไหม
ไม่ใช่ คุณจอห์นสัน
ฉันคิดกับบ้านหลังใหญ่ของไบรอันแบบนี้
"ลูกชาย" "ครับพ่อ"
"วันนี้เป็นไงบ้าง" "ดีครับ พ่อ"
"เเลวพ่อละ" "เยี่ยม"
"บอกสิ ลูกพ่อ อยากไปตกปลาเสาร์อาทิตย์นี้ไหม"
"เยี่ยมเลย พ่อ แตผมต้องทำการบ้าน"
"ไม่เป็นไร ลูก ไว้ไปทำบนเรือก็ได้"
"ให้ตาย"
"ที่รัก ลูกเราเยี่ยมไปเลยใช่ไหม"
"ค่ะ ที่รัก"
"ชีวิตเยี่ยมไปเลยนะ"
"เเหม.."
พอแล้ว แล้วครอบครัวนายล่ะ
- ใคร ของฉันเหรอ - ใช่
มันง่ายมาก
"งี่เง่า ไร้ค่า ไม่มีเรื่องดี
"ลูกชายไม่เอาไหนที่เอาแต่เกาะพ่อแม่
"ปัญญาอ่อน ปากมาก สู่รู้ ทุเรศ ไม่ได้เรื่อง"
"นายลืมน่าเกลียด ขี้เกียจแล้วก็หยาบคาย"
"เงียบเลย นังบ้า ทำพายไก่งวงให้ฉันเลย"
"ไม่ แล้วพ่อล่ะ" "ไปให้พ้น"
"ไม่นะ พ่อ แล้วพ่อละ" "ไปให้พ้น"
"ไม่นะ พ่อ แล้วพ่อล่ะ" "ไปให้พ้น"
ตู้ม
- นั่นเรื่องจริงเหรอ - อยากแวะมาบ้างไหมล่ะ
นั่นเหลวไหล นายจินตนาการเองทั้งหมด
- ฉันไม่เชื่อเลยสักคำ - นายไม่เชื่อฉันเหรอ
- ไม่ - ไม่เหรอ
ฉันพูดติดอ่างหรือไง
นายเชื่อรอยนี่ไหมล่ะ หือ
รอยเท้ากับขนาดซิการ์ ฉันพูดติดอ่างไหม
เห็นไหม นายจะเจอแบบนี้ในบ้านฉัน ตอนนายทำสีหกในโรงรถ
ฉันไมคิดวาอยากนังกับพวกงีเงาแบบพวกนายอีกแล้ว
ให้ตาย
- นายไม่ควรพูดแบบนั้น - ฉันจะไปรู้ได้ไง
เขาโกหกเรืองทุกอย่างอยู่ดีนั่นแหละ
ริชาร์ด เวอร์นอน
เเย่เเล้ว
กาแฟ ดูเหมือนถูกขุดจากก้นแม่น้ำมิสซิซิปปี้
ทุกอย่างเป็นมลพิษ เป็นมลพิษทั้งนั้น
กาแฟมีมลพิษ เด็กๆ ก็มีมลพิษ
- นายรู้ได้ไงว่าเวอร์นอนไปไหน - ไม่รู้
- งั้นนายรู้ได้ไงว่าตอนไหนเขาจะกลับมา - ไม่รู้
การเป็นเด็กไม่ดีทำให้รู้สึกดี ว่าไหม
มีประโยชน์อะไรที่มาค้นล็อคเกอร์ของเบนเดอร์
ฉันไม่รู้
นีงี่เง่าน่า ทำไมเราต้องเสี่ยงให้ถูกจับได้
ไม่รู้
งั้นเราจะทำอะไร
ถามอีกข้อเดียว ฉันจะอัดนายให้เละ
โทษที
- นายขี้เกียจเป็นบ้า - สาวใช้ฉันไปพักร้อน
ยาเสพติดนี่
ฉันไม่เอาด้วย เบนเดอร์ วางมันกลับที่เดิม
ยาเสพติด หมอนั่นมีกัญชา
- นั่นกัญชานะ - เงียบน่า ดิค
เธอยอมรับเรื่องนี้เหรอ
เราจะข้ามไปที่ห้องแล็บ จากนั้นก็จะได้เพิ่มอีกสองเท่า
ขอให้พูดถูกเถอะ
ถ้าเวอร์นอนไล่เราออกไป มันคือความคิดนาย ไอ้บ้า
เขาพูดว่าไง เราจะไปไหน
วิ่งให้เต็มที่จากเกมอันร้อนแรง
ชายซึ่งนำทางอยู่
ชายที่นำทางอยู่
ซุกมันไว้ในกล่องจากบ้านของเขา เพราะมันไม่มีวันเชื่อง
ชายที่นำทางอยู่
เดี๋ยว รอก่อน
- เราต้องผ่านโรงอาหาร - ไม่ ห้องกิจกรรม
นี่ นายไม่รู้กำลังพูดอะไร
นายไม่รู้
เราฟังนายพูดพอแล้ว เราจะไปทางนี้
นายไปอย่างที่อยากไปเลย จอมยุ่ง เร็วสิ
เขากำลังลุกไหม้
ไหม้ในแสงสนธยา
เขากำลังหันมา
หันมาเผชิญหน้าเรา
เขากำลังลุกไหม้
เเสงไฟในเเสงสนธยา
เวรล่ะ
- ความคิดดีมาก ไอ้เวร - เงียบเลย
เงียบเลย ทำไมนายถึงไม่ฟังจอห์น
เราเสร็จแน่
ไม่ แค่ฉัน
หมายความว่าไง
กลับไปที่ห้องสมุด อย่ายุ่งเรื่องนี้อีก
ฉันอยากเป็นนักท่องอากาศ
ไอ้เลวนั่น
ก่อนวันที่ฉันตาย
มี 5 อย่างที่ฉันอยากขับ
จักรยาน จักรยานสามล้อ รถยนต์
พระแม่มารีและชิงช้าสวรรค์
ฉันอยากเป็นนักผจญภัยทางอากาศ
3 2 1
เบนเดอร์ เบนเดอร์ นี่อะไร
- นายมาทำอะไรตรงนี้ นี่อะไร - หวัดดี
ออกไป พอที เบนเดอร์ ออกไป มันจบแล้ว
- ครูไม่อยากฟังข้อแก้ตัวของผมเหรอ - ออกไป
ผมคิดว่าจะสมัครสอบชิงทุน
ส่งลูกบาสมา เบนเดอร์ ส่งลูกบาสนั่นมา
ไปเก็บของ เร็ว
พ่อคนฉลาดจะถูกกักตัวคนเดียวในโรงยิม
ครูเสียใจที่จะแจ้งว่า เขาจะบริการพวกเธอไม่ได้ไปทั้งวัน
บูฮู
ทุกอย่างเป็นเรื่องตลกครั้งใหญ่ใช่ไหม เบนเดอร์ เรื่องสัญญาณเตือนภัยที่เธอทำเมื่อวันศุกร์..
สัญญาณเตือนภัยน่ะตลกมาก ว่าไหม
ถ้าบ้านของเธอ.. ถ้าหากบ้านของเธอ
ถ้ายาเสพติดของเธอถูกไฟไหม้ล่ะ
เป็นไปไม่ได้ครับ มันอยูในกางเกงชั้นในของจอห์นสัน
คิดว่าเขาตลกไหม
เธอคิดว่าเรื่องนี้ตลกหรือ คิดว่าเขาเจ๋งใช่ไหม ใช่หรือเปล่า
บอกครูมาสักอย่างสิ มองเขา
เขามันโง่
อยากเห็นเรื่องสนุกไหม เธอแวะไปเยี่ยมจอห์น เบนเดอร์ในห้าปี
แล้วจะเห็นวาเขาตลกขนาดไหน
เป็นอะไรไป จอห์น จะร้องไห้หรือ
- มาเร็ว - อย่าจับตัวผม
ผมคาดหวังให้คุณมีมารยาทมากกว่านี้ ดิค
จะได้ไม่เกะกะสายตา
นั่นเป็นครั้งสุดท้าย เบนเดอร์
นั่นเป็นครั้งสุดท้ายที่นายทำให้ฉันดูแย่ ต่อหน้าเด็กกลุ่มนั้น
ได้ยินฉันไหม
ฉันมีรายได้ 31,000 เหรียญต่อปี และฉันมีบ้านอยู่
ซึ่งฉันจะไม่ทิ้งมันไปเพราะเด็กมีปัญหาอย่างนาย
แต่สักวัน พ่อหนุ่ม สักวันเมื่อนายออกจากโรงเรียนนี้
นายจะลืมทุกอย่างของที่นี่ และพวกเขาจะลืมเรื่องนาย
และนายจะจมอยู่ในชีวิตอันน่าสมเพชของตัวเอง
ฉันจะอยู่ที่นั่น
ถูกแล้ว และฉันจะอัดนายให้เละ
ฉันจะถล่มนายให้จมดิน
- ครูขู่ผมเหรอ - นายจะทำยังไงกับมันล่ะ
คิดว่าจะมีใครเชื่อนายหรือไง
นายคิดว่าจะมีใครเชื่อคำพูดนายมากกว่าคำพูดฉันหรือ
ฉันเป็นคนน่านับถือของที่นี่ พวกเขารักที่ฉันอยูที่นี่
ฉันเป็นคนดี ส่วนนายเป็นเด็กขี้โกหก ซึ่งทุกคนรู้ดี
นายเป็นคนแกร่งนี่ นี่ เอาเลย
ลุกขึ้นมา เจ้าหนู ดูสิว่านายแกร่งแค่ไหน
ฉันอยากรู้ตอนนี้ว่านายแกร่งแค่ไหน มาเลย
ฉันจะให้นายชกก่อน เอาสิ มาเลย ชกตรงนี้
ชกก่อนเลยสิ เถอะน่า ฉันขอร้องนะ ชกเลย ตรงนี้ไง
แค่หมัดเดียวเอง ฉันอยากได้แค่นั้น แค่หมัดเดียว
นั่นแหละทีฉันคิดไว้
นายมันขี้ขลาด
ห้องน้ำอาจารย์
สาวผมบลอนด์เปลือยกายเดินเข้าบาร์ แขนข้างหนึ่งอุ้มหมาพุดเดิ้ล
ส่วนอีกข้างหอบไส้กรอกยาว 2 ฟุต
เธอวางหมาพุดเดิ้ลบนโต๊ะ
บาร์เทนเดอร์บอกว่า "ผมคิดว่าคุณคงไม่อยากดื่ม"
สาวเปลือยพูดว่า.. แยละ
คุณพระคุณเจ้าช่วย
ฉันลืมดินสอ
ให้ตายสิ
บอกมาว่าเกิดอะไรขึ้นในนี้
- เสียงโครมครามอะไร - เสียงโครมอะไรเหรอ
ฉันอยู่ในห้องทำงาน แล้วได้ยินเสียงดังโครมคราม
ช่วยอธิบายเสียงดังโครมครามด้วยครับ
ระวังปาก เจ้าหนู ระวังให้ดี
นี่อะไร
นั่นอะไร อะไร.. นั่น.. นั่นเสียงอะไร
- เสียงอะไร - จริงๆ นะครู ไม่มีเสียงอะไรเลย
เสียงนั่นละ นั่นเสียงที่ครูพูดถึงใช่ไหม
ไม่ใช่ นั่นไม่ใช่เสียงที่ฉันพูดถึง
เอาล่ะ หนนี้ฉันอาจจับเธอแบบคาหนังคาเขาไม่ได้ แต่รับรองได้ว่าฉันจะจับให้ได้
เธอแน่ใจเรื่องนั้นได้เลย สาวน้อย
ส่วนเธอ ฉันจะไม่ยอมถูกหลอกแน่
- มันเป็นอุบัติเหตุ - นายมันทุเรศ
ฟ้องฉันสิ
นี่ อาฮับ ฉันสูบกัญชาทั้งหมดได้ไหม
นี่ ขี้ยา ห้ามนายพี้ยาในนี้
เวร
สาวๆ ทนกลินควันไม่ได้แน่ แค่นั้นแหละ
รู้ไหมว่าฉันดังแค่ไหน
ฉันดังมาก ทุกคนรักฉันมากที่โรงเรียนนี้
น่าสงสาร
5
คุณ.. อ้อ คุณเทียร์นีย์
มีประวัติป่วยทางจิตเล็กน้อย
- ไม่สงสัยที่เขามีปัญหาด้านอารมณ์ - หวัดดี ดิค
- หวัดดี คาร์ล สบายดีไหม - ก็ดี
- ดี มีอะไรหรือ - ไม่เยอะหรอก
เกิดอะไรขึ้น ทำไมถึงมาค้นแฟ้มที่ห้องใต้ดิน
อ๋อ เปล่า ไม่มีอะไรหรอก แค่ทำการบ้านนิดหน่อย
- การงานเหรอ - ใช่
แฟ้มลับหรือ
ฟังนะ คาร์ล นี่เป็นเรื่องที่อ่อนไหวมาก และฉันจะบอกให้
คนบางคนจะอับอายขายหน้ามาก
ฉันจะขอบคุณมากถ้าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องที่
นายกับฉันเก็บความลับไว้ด้วยกัน
- นายทำสิ่งนั้นให้ฉันได้ไหม เพื่อน - อยากได้อะไร
- มี 50 เหรียญไหม - ว่าไงนะ
50 เหรียญ
ไม่ ไม่เอานา ไม่ นายมีชื่อกลางไหม
คิดว่ามี
ชื่อกลางของนายคือราล์ฟ แปลว่าอ้วก
วันเกิดนาย วันที่ 12 มีนา ส่วนสูง 5 ฟุต 9 นิ้วครึ่ง
นายหนัก 130 ปอนด์
และหมายเลขประกันสังคมคือ
049380913
- เธอมีญาณทิพย์เหรอ - เปล่า
งั้นบอกทีได้ไหมว่าเธอรู้เรื่องส่วนตัวฉันได้ยังไง
- ฉันจิ๊กกระเป๋าเงินนายมา - คืนมาให้ฉัน
- ไม่ - คืนมา
- นี่เยี่ยมเลย เธอเป็นหัวขโมยด้วยเหรอ - ฉันไม่ใช่หัวขโมย
- พรสวรรค์หลากหลายต่างหาก - มีอะไรทีน่าขโมยล่ะ
- เงิน 2 เหรียญกับรูปถ่ายโป๊ - รูปอะไรนะ
เขามีรูปโป๊ในนั้น ฉันเห็นแล้ว มันลามก
เอาล่ะ มาดูกัน
- ทั้งหมดนี่แฟนนายเหรอ - บางคน
แล้วคนอื่นๆ ล่ะ
ฉันถือว่าบางคนเป็นแฟน ส่วนบางคนฉันแค่พิจารณา
พิจารณาอะไร
ว่าฉันจะคบกับพวกเธอดีไหม
เธอไม่เชื่อเรื่องรักเดียวใจเดียวเหรอ
- เธอล่ะ - เชื่อ
- มันควรเป็นแบบนั้น - ไม่สำหรับฉัน
ทำไมล่ะ
ทำไมเธอถึงมีขยะในกระเป๋าเงินเยอะจัง
- ทำไมเธอถึงมีแฟนเยอะจัง - ฉันถามเธอก่อน
ไม่รู้สิ คิดว่าฉันไม่เคยทิ้งของเลยมั้ง
ฉันก็ด้วย
นี่เป็นบัตรประชาชนปลอมที่ห่วยสุดที่ฉันเคยเห็น
- รู้ไหม นายทำให้ตัวเองแก่เหมือนอายุ 68 - รู้น่า ฉันทำพลาดเอง
- นายอยากได้บัตรประชาชนปลอมไปทำไม - จะได้ไปเลือกตั้ง
- เธออยากเห็นของในกระเป๋าฉันไหม - ไม่
ให้ตาย
ของอะไรกันเนี่ย
เธอหอบข้าวของเยอะขนาดนี้ในกระเป๋าเหรอ
ใช่
ฉันแบกข้าวของเยอะแยะไว้ในกระเป๋า
เธอไม่มีวันรู้วาต้องรีบไปตอนไหน
เธอจะเป็นแบบ สาวแบกถุงชอปปิ้งเหรอ
แบบที่นั่งตรงซอยแคบๆ
และคุยกับตึก สวมรองเท้าชาย ทำเรื่องเพี้ยนๆ แบบนั้น
ฉันทำสิ่งที่ต้องทำ
ทำไมนายต้องทำอะไรด้วย
ชีวิตที่บ้านของฉันไม่น่าพอใจ
งั้นเธอจะบอกว่า เธอตั้งใจทำตัวเอง อยู่ในอันตรายร้ายแรง
บนถนนของเมืองชิคาโก เพราะชีวิตที่บ้านไม่น่าพอใจงั้นหรือ
ฉันไม่ต้องหนีและอาศัยตามถนน
ฉันหนีและไปมหาสมุทรได้
ฉันไปบ้านนอกได้ ไปภูเขาได้
ฉันไปที่อิสราเอล แอฟริกา อัฟกานิสถานได้
แอนดี้ อยากร่วมวงด้วยไหม
อลิสันบอก่วา เธออยากหนี เพราะชีวิตที่บ้านไม่น่าพอใจ
ชีวิตที่บ้านของทุกคนก็ไม่น่าพอใจ
เพราะถ้าไม่เป็นแบบนั้น ทุกคนคงอยูกับพ่อแม่ไปตลอดกาล
ใช่ๆ ฉันเข้าใจ แต่ฉันคิดว่าเรื่องของเธอไปไกลจากสิ่งที่
ผู้ชายอย่างฉันกับนาย ถือว่ามันเป็น เรื่องไม่น่าพอใจ ที่ปกติ
ช่างเถอะ ลืมไปซะ ทุกคนพอใจดี
- ข้อตกลงล่ะ - ไม่
ไม่มีข้อตกลง หนุ่มนักกีฬา
- ลืมมันซะ อย่ายุ่งกับฉัน - เดี๋ยวสิ
เธอหอบขยะที่อยู่ในกระเป๋าเงินติดตัวไปทั่ว
คงเพราะเธออยากหนีไปจริงๆ
หรือไม่ก็เธออยากให้ทุกคนคิดว่า เธออยากหนี
อยายุ่งกับฉัน
ผู้หญิงคือเกาะที่ยึดตัวเองไว้ เข้าใจไหม
หวัดดี
- อยากคุยไหม - ไม่
- ทำไมล่ะ - ไปให้พ้น
- เธออยากให้ฉันไปไหนล่ะ - ไปให้พ้น
- เธอมีปัญหา - อ้อ ฉันมีปัญหา
เธอทำทุกอย่างที่ทุกคนสั่งให้เธอทำ นั่นแหละปัญหา
ก็ได้ แต่ฉันไม่ได้ทิ้งกระเป๋าไว้บนเก้าอี้
แล้วเชิญคนมาสูปัญหาของฉัน ใช่ไหม
ผิดตรงไหน
มันคืออะไร
เเย่เหรอ
เเย่มากเหรอ
พ่อเเม่ใช่ไหม
ใช่
พวกเขาทำอะไรกับเธอ
พวกเขาไม่สนใจฉัน
ใช่
ตอนเด็กนายอยากเป็นอะไร
ตอนยังเด็ก ฉันอยากเป็นจอห์น เลนนอน
คาร์ล อย่างี่เง่าน่า
ฉันพยายามพูดจริงจังอยู่นะ
คาร์ล ฉันเป็นครูมา 22 ปี
และทุกปี เด็กๆ จองหองมากขึ้นเรื่อยๆ
เหลวไหล ไม่เอาน่า เวิร์น
เด็กๆ ไม่ได้เปลี่ยน แต่เป็นนายที่เปลี่ยน
นายรับตำแหน่งครูเพราะเคยคิดว่ามันสนุกใช่ไหม
เคยคิดว่านายจะได้วันลาพักร้อน
จากนั้นนายก็พบว่า มันเป็นงานจริงๆ
นั่นทำให้นายไม่มีความสุข
เด็กพวกนี้เป็นปรปักษ์กับฉัน
- พวกเขาคิดว่าฉันเป็นตัวตลก - ไม่เอาน่า
ฟังนะ เวิร์น ถ้านายอายุ 16 นายคิดถึงตัวเองยังไง
นี่ คาร์ล นายคิดว่าฉันสน สิ่งที่เด็กๆ พวกนั้นคิดกับฉันเหรอ
ใช่แล้ว
นายคิดถึงเรื่องนี้ ตอนนายแก่ตัวลง เด็กพวกนี้..
ตอนฉันแก่ตัว พวกเขาก็จะบริหารประเทศ
ใช่
นี่คือความคิดที่ทำให้ฉันสะดุ้งตื่นตอนกลางดึก
เมื่อฉันแกตัวลง เด็กๆ พวกนี้จะดูแลฉัน
เป็นฉันจะไม่คิดพึ่งเรื่องนั้นแน่
ฉันจะทำอะไรเพื่อให้ได้เงินล้านเหรียญ
คิดว่าฉันจะทำให้น้อยอย่างที่ต้องทำ
- นั่นน่าเบื่อ - ฉันควรจะตอบแบบไหนล่ะ
ความคิดก็คือ ค้นหาความคิดเพื่อหาข้อจำกัดที่ชัดเจน
เช่น เธอจะแก้ผ้าขับรถมาโรงเรียนไหม
- ฉันจะต้องลงจากรถไหม - เเน่นอน
- ในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูหนาว - ไม่สำคัญนี่ ฤดูใบไม้ผลิก็ได้
ที่หน้าโรงเรียนหรือด้านหลัง
- ทั้งสองที่ - ได้
ฉันจะทำ
ฉันจะทำทุกอยางเพื่อเซ็กส์ และฉันไม่ต้องการเงิน 1 ล้านเพื่อทำด้วย
- เธอโกหก - ฉันทำไปแล้ว
ฉันทำทุกอย่างทุกท่า เว้นบางเรื่องที่ผิดกฎหมาย
- ฉันเป็นโรคขาดผู้ชายไม่ได้ - โกหก
- พ่อแม่เธอรู้เรื่องนี้ไหม - คนเดียวที่ฉันเล่าให้ฟังคือจิตแพทย์
- เขาทำยังไงตอนเธอเลาให้ฟัง - เขานอนกับฉัน
ดีมาก
ฉันไม่คิดว่าจากความคิดด้านกฎหมาย
สิ่งที่เขาทำอาจตีความได้ว่าเป็นการข่มขืน เพราะฉันจ่ายเงินเขา
- เขาเป็นผู้ใหญ่แล้ว - ใช่ แถมแต่งงานแล้ว
เธอรู้ไหมว่าเรื่องนี้น่าขยะแขยงแค่ไหน
- คือใน 2-3 ครั้งแรก.. - 2-3 ครั้งแรกเหรอ
- แปลว่า เขาทำมากกว่าหนึ่งหนเหรอ - เเน่นอน
เธอบ้าเเล้ว
เธอบ้าชัดๆ ถ้านอนกับจิตแพทย์ของตัวเอง
เธอเคยทำไหมล่ะ
ฉันไม่เคยมีจิตแพทย์ด้วยซ้ำ
เธอเคยทำกับคนธรรมดาไหมล่ะ
- เราคุยเรื่องนี้ไปแล้วนี่ - เธอไม่เคยตอบคำถาม
ฟังนะ ฉันจะไม่ถกเรื่องชีวิตส่วนตัวของฉัน กับคนแปลกหน้าเต็มขั้น
- มันเหมือนดาบสองคมสินะ - อะไรนะ
ถ้าเธอบอกว่าไม่เคย เธอเป็นสาวเรียบร้อย
ถ้าบอกว่าเคย เธอคือสาวรักสนุก มันคือกับดัก
เธออยากทำเเต่ทำไม่ได้
แล้วพอได้ทำ ก็หวังว่าจะไม่ได้ทำ ถูกไหม
- ผิด - หรือเป็นสาวช่างยั่ว
- ยั่วให้อยาก - แน่นอน ทำไมไม่ลืมมันไปซะ
เธอเป็นสาวช่างยั่วและเธอรู้ดี สาวๆ ก็ชอบยั่วแบบนี้
เธอแค่ยั่วให้อยาก ถ้าสิ่งที่เธอทำกระตุ้นอารมณ์นาย
ฉันไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น
- เธอถึงได้เป็นสาวช่างยั่วไง - ก็ได้ ฉันถามอะไรเธอหน่อย
- ฉันบอกเธอทุกอย่างแล้ว - ไม่
เธอไม่หงุดหงิดเลยเหรอ ที่นอนกับคนอื่นไปทั่วทั้งที่ไม่ได้รัก
- เธอไม่อยากได้ความนับถือเหรอ - ฉันไม่ได้มีเซ็กส์เพื่อให้ได้ความนับถือ
นั่นคือข้อแตกต่างของฉันกับเธอ
ฉันหวังว่ามันไม่ใช่ข้อแตกต่างข้อเดียว
- ยอมรับเถอะ เธอเป็นจอมยั่ว - ฉันไม่ได้ยั่ว
แน่นอนเลย เซ็กส์คืออาวุธของเธอ
เธอพูดออกมาเอง เธอใช้มันเพื่อให้ได้การยอมรับ
ไม่ ฉันไม่เคยพูดแบบนั้น เธอพลิกคำพูดฉัน
- งั้นเธอใช้มันเพื่ออะไร - ฉันไม่ได้ใช้มัน จบแค่นั้น
เธอไร้อารมณ์ทางร่างกาย หรือเป็นเพราะจิตใจ
ฉันไม่ได้หมายถึงมันแบบนั้น พวกเธอพยายามทำให้ฉันพูดแบบนั้น
- งั้นเธอก็แค่ตอบคำถาม - ทำไมถึงไม่ตอบคำถามดีๆ ล่ะ
- บอกตรงๆ เรื่องจ้อย - ใช่ ตอบมา
- ตอบคำถามมา เเคลร์ - พูดกับเรา
- ตอบคำถาม - ตอบคำถาม
- อย่าทำตัวทุเรศ - ง่ายออก แค่คำถามเดียว
ไม่ ฉันไม่เคยมีเซ็กส์
ฉันก็ไม่เคยมี
ฉันไม่ได้บ้าผู้ชาย ฉันเป็นคนโกหกหน้าตาย
เธอมันร้ายจริงๆ
เธอตั้งใจทำเพราะอยากให้ฉันดูแย่
แต่ฉันจะทำนะ ถ้าเธอรักใครสักคน มันโอเค
ฉันไม่เชื่อเธอ เธอเพี้ยนเกินไป
เธอไม่พูดอะไรมาทั้งวัน แล้วพออ้าปากพูด
เธอก็โกหกครั้งใหญ่ใส่ฉันเป็นชุดๆ
เธอแค่โกรธเพราะถูกเธอหลอก
ให้ยอมรับสิ่งที่เธอไม่อยากยอมรับ
โอเค ก็ได้ แตนั่นไม่ได้ทำให้มันแปลกน้อยลง
แปลกอะไร เราทุกคนแปลกกันหมด
เราบางคนอยากซ่อนมันไว้ แคนั้น
นายเเปลกเเค่ไหน
เขาตัดสินใจเองไม่ได้
เธอพูดถูก
พวกเธอรู้ไหมว่าทำไมฉันถึงถูกกักบริเวณ
ฉันเอาเทปมัดก้นของแลรี่ เลสเตอร์
ฝีมือนายเหรอ
- ใช่ รู้จักเขาเหรอ - ใช่ รู้จัก
งั้นนายก็รู้ว่าเขาขนดกมากใช่ไหม
ตอนพวกเขาดึงเทปออก เส้นขนส่วนใหญ่ติดมาด้วย พร้อมหนังบางส่วน
คุณพระช่วย
เรื่องแปลกก็คือ ฉันทำมันก็เพราะพ่อ
ฉันทรมานเด็กที่น่าสงสารคนนั้น
เพราะฉันอยากให้เขาคิดว่าฉันเจ๋ง
เขาพูดพล่ามไปทั่ว ตอนเขาอยู่ในโรงเรียน
เรื่องป่วนๆ ทั้งหมดที่เขาทำ
และฉันรูว่าเขาคงผิดหวัง
ถ้าฉันไม่เคยแกล้งใครบ้าง ใช่ไหม
ฉันเลยนั่งในห้องแต่งตัว และวางเทปไว้บนตัก
และแลรี่กำลังเปลี่ยนชุด ห่างจากตู้เก็บของฉันสองสามตู้
และเขาเป็นแบบ.. เขาผอมมาก เขาอ่อนเเอ
และฉันเริ่มคิดถึงพ่อ และทัศนคติ ที่เขามีต่อคนทีอ่อนแอ
แล้วพอฉันรู้ตัวอีกที
ฉันก็โดดคร่อมตัวเขา และเริ่มทุบตีเขา
ส่วนเพื่อนๆ ของฉัน เอาแต่หัวเราะและส่งเสียงเชียร์
และหลังจากนั้น
ฉันก็มานั่งในห้องพักครูของเวอร์นอน
สิ่งเดียวที่ฉันคิดถึง
คือพ่อของแลรี่
และแลรี่จะต้องกลับบ้าน
แล้วอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นกับตัวเขา
และความอับอายขายหน้า
ความอับอายขายหน้าอย่างที่สุดที่เขาต้องรู้สึก
มันต้องไม่เป็นเรื่องจริงแน่
นายจะขอโทษกับเรื่องแบบนั้นได้ยังไง
ไม่มีทางเลย
ทั้งหมดเป็นเพราะฉันกับพ่อ
พระเจ้า ฉันเกลียดพ่อ
พ่อเป็นเหมือน..
พ่อเหมือนเครื่องจักรไร้อารมณ์ ที่ฉันเข้าไม่ถึงอีกต่อไป
"แอนดรูว์ แกต้องเป็นเบอร์หนึ่ง
"ฉันจะไม่ทนให้มีผู้แพ้อยูในครอบครัวนี้
"ความกระตือรือร้นของแกมันไม่ใช้ไม่ได้ ชนะ ต้องชนะ"
ไอ้เลว
รู้ไหม บางครั้งฉันคิดว่าหัวเข่าฉันจะหมดแรง
แล้วฉันจะได้ไม่ต้องเล่นมวยปล้ำอีกต่อไป
แบบนั้นพ่อจะได้ลืมฉันซะ
ฉันคิดว่าพ่อนายกับพ่อฉันควรมาเจอกัน แล้วไปเล่นโบว์ลิ่งด้วยกัน
ก็เหมือนฉันกับเกรดของฉัน
อยางตอนที่.. ตอนฉันก้าวจากกรอบของตัวเอง
และเหมือนตอนฉันดูตัวเอง แบบว่า
และฉัน.. ฉันเห็นตัวเอง
ฉันไม่ชอบสิ่งที่ฉันเห็น
ไม่ชอบเลย
นายเป็นอะไรไป ทำไมถึงไม่ชอบตัวเอง
ฟังดูงี่เง่านะ แต่ว่า
เพราะฉันสอบตกเรื่องงานฝีมือ
เรามีการบ้าน ให้ปั้นช้างเซรามิก
และเรามีเวลาทำ 8 สัปดาห์
จากนั้น เราควรจะ.. มันออกมาเหมือนโคมไฟ
แลวตอนที่นายดึงมัน ดึงงวงน่ะ ไฟควรจะต้องติด
แต่ไฟไม่ติด
ฉันเลยติดเอฟ
ฉันไม่เคยได้เอฟมาก่อนในชีวิต
ตอนฉันลงชื่อเข้าเรียนชั้นนี้
ฉันคิดว่าฉันจะทำตัวฉลาดได้
เพราะฉันคิดว่า แบบนั้น ฉันเลยเรียนงานฝีมือ
มันจะเป็นการรักษาเกรดเฉลี่ยของฉันอย่างง่ายๆ
ทำไมนายถึงคิดว่ามันจะง่าย
นายเคยเห็นกัญชาในห้องงานฝีมือไหม
ฉันเรียนงานฝีมือ นายต้องโง่มากๆ แน่
ฉันโง่มาก เพราะฉันทำโคมไฟไม่ได้ใช่ไหม
ไม่ นายเป็นอัจฉริยะ เพราะนายทำโคมไฟไม่ได้
- นายรู้จักวิชาตรีโกณมิติแบบไหน - ฉันไม่สนเรืองตรีโกณมิติ
เบนเดอร์ นายรู้ไหมถ้าไมมีตรีโกณมิติ ก็จะไม่มีวิศวกรรม
ถ้าไม่มีโคมไฟก็จะไม่มีไฟ
ก็ได้ นายทั้งคู่ไม่มีใครดีไปกว่ากัน
ฉันใช้นิ้วเท้าเขียนหนังสือได้
- ฉันกินไปแปรงฟันไปด้วยได้ - ด้วยเท้าเนี่ยนะ
- เล่นเพลงฮาร์ทแอนด์โซลด้วยเปียโนได้ - ฉันทำสปาเกตตี้ได้
เธอทำอะไรได้บ้าง
ฉันพันก้นเธอด้วยเทปได้
ฉันอยากเห็นวาแคลร์ทำอะไรได้บ้าง
- ฉันทำอะไรไม่ได้เลย - ทุกคนต้องได้สักอยางสิ
มีอยางเดียวที่ฉันทำได้
- ไม่ ลืมไปซะ มันน่าขายหน้าเกินไป - เธอเคยดูเรื่อง Wild Kingdom ไหม
ที่หมอนั่นแสดงเรื่องนี้มา 30 ปี
โอเค
แต่เธอต้องสาบานกับพระเจ้าว่าจะไม่หัวเราะ
ตกลง
เธอไม่เชื่อแน่ว่าฉันจะทำแบบนี้จริงๆ
เอาล่ะ เยี่ยมเลย เธอหัดทำแบบนั้นจากไหน
เข้าค่ายตอนเกรด 7
เยี่ยมไปเลย แคลร์
ภาพพจน์ของเธอที่ฉันคิดไว้พังหมด
นายมันแย่ อย่าทำแบบนั้นกับเธอ นายสาบานกับพระเจ้า ว่าจะไม่หัวเราะ
- ฉันหัวเราะเหรอ - นายมันน่ารังเกียจ
เธอใส่ใจว่าฉันคิดอะไรทำไม
ฉันนับเลขยังไม่เป็นเลย ถูกไหม
ฉันอาจหายตัวไปตลอดกาล และจะไม่มีอะไรทีต่างออกไป
ฉันอาจไม่มีตัวตนในโรงเรียนนี้ก็ได้ จำได้ไหม
ส่วนเธอไม่ชอบฉันอยูแล้ว
รู้ไหม ฉันก็มีความรู้สึกรู้สามากพอๆ กับเธอ
และมันเจ็บปวดพอๆ กัน เมื่อคนบางคนเหยียบย่ำ
พระเจ้า เธอมันน่าสมเพช
จงอย่าได้เปรียบเทียบตัวเธอกับฉันเด็ดขาด เข้าใจไหม
เธอมีทุกอย่าง แต่ฉันไม่มีเลย
เจ้าหญิงบนหอคอยก็แบบนี้
โรงเรียนอาจต้องปิดถ้าเธอไม่มาเรียน
ราชินีไม่อยู่ที่นี่
- ฉันชอบต่างหูนั่น แคลร์ - หุบปาก
- นั่นเป็นเพชรจริงใช่ไหม แคลร์ - หุบปาก
พนันได้ว่าใช่ เธอทำงานแลกเงิน..
- หุบปากนะ - ..เพื่อซื้อต่างหูไหม
- หรือพ่อเธอซื้อให้ละ - หุบปาก
พนันได้ว่าเขาซื้อให้เธอ
พนันว่ามันเป็นของขวัญคริสต์มาสใช่ไหม
เธอรู้ไหมฉันได้อะไร เป็นของขวัญคริสต์มาสปีนี้
เป็นปีที่ดี ที่ครอบครัวเบนเดอร์
ฉันได้บุหรี่หนึ่งกล่อง
พ่อจับฉันไว้แล้วพูดว่า "นี่ สูบสิ จอห์นนี่"
โอเค กลับบ้านแล้วไปร้องไห้กับพอซะ อย่าร้องที่นี่ เข้าใจไหม
- พระเจ้า เราจะเป็นเหมือนพ่อแม่ของเราไหม - ไม่ใช่ฉัน
ไม่มีทาง
มันเลี่ยงไม่ได้
มันเกิดขึ้นเอง
เกิดอะไรขึ้น
พอโตเป็นผู้ใหญ่ หัวใจก็ตายด้าน
- ใครจะสน - ฉันสน
ฉันแค่คิดนะ
ฉันรู้ว่ามันเป็นเวลาที่แปลก แต่ฉันก็อยากรู้ว่า
จะเกิดอะไรขึ้น กับพวกเราวันจันทร์ ตอนเรากลับมา พร้อมหน้ากันอีกครั้ง
ฉันถือว่าพวกนายเป็นเพื่อนฉัน
- ฉันไม่ได้คิดผิดใช่ไหม - ไม่
งั้น.. พอถึงวันจันทร์ จะเป็นยังไง
เธอหมายความว่า เรายังเป็นเพื่อนกันใช่ไหม
- ถ้าเราเป็นเพื่อนกันตอนนี้ ใช่ - ใช่
- อยากได้ความจริงไหม - ใช่ ฉันอยากได้ความจริง
ฉันไม่คิดแบบนั้น
- กับเราทุกคนหรือแค่จอห์น - กับทุกคน
- เป็นนิสัยที่ดีมาก แคลร์ - อ้อ รับมาตรงๆ เถอะ แอนดี้
ถ้าไบรอันเดินไปหานายตรงทางเดินในวันจันทร์ นายจะทำยังไง
ฉันหมายถึง นึกภาพดูสิ นายอยู่ตรงนั้นพร้อมนักกีฬาทุกคน
ฉันรู้ชัดเลยว่านายจะทำอะไร นายจะพูดทักทายเขา และพอเขาไป
นายจะพูดจาไม่ดีเกี่ยวกับเขา เพื่อไม่ให้ เพื่อนๆ ของนาย คิดว่านายชอบเขาจริงๆ
- ไม่มีทาง - โอเค
- ถ้าฉันเดินไปหาเธอล่ะ - แบบเดียวกัน
เธอมันนังตัวร้าย
ทำไม เพราะฉันพูดความจริงใช่ไหม ฉันเลยกลายเป็นนังตัวร้าย
ไม่ เพราะเธอรู้วิธีทำให้คนรู้สึกแย่
และเธอไม่กล้าพอที่จะยืนหยัดเพื่อเพื่อน
แล้วบอกพวกเขาว่าเธออยากเป็นคนแบบที่อยากเป็น
ก็ได้ แล้วนายล่ะ จอมเสแสร้ง
ทำไมถึงไม่พาอลิสัน ไปงานปาร์ตี้เมาเละสักงานของนาย
หรือพาไบรอันไปที่ลานจอดรถตอนเที่ยงเพื่อสูบยา
หรือแล้วแอนดี้ล่ะ เพื่อเรื่องแบบนั้น แล้วฉันล่ะ
เพื่อนๆ นายจะพูดยังไง ถ้าเราเดินไปตามทางเดินด้วยกัน
พวกเขาคงหัวเราะท้องแข็ง
และนายคงบอกพวกนั้นว่า นายมีเซ็กส์กับฉัน
พวกเขาจะยกโทษให้นาย ที่มาเห็นว่าอยู่กับฉันเขา
อย่าพูดถึงเพื่อนของฉันแบบนั้นเด็ดขาด
เธอไม่รู้จักเพื่อนฉัน เธอไม่ได้มองเพื่อนฉันสักคน
แล้วก็จะไม่ลดตัวมาคุยกับเพือนฉันด้วย
เธอก็แค่ยึดอยู่กับสิ่งที่เธอรู้จัก
ซื้อของ ทำเล็บ รถบีเอ็มดับเบิ้ลยูของพ่อ และแม่ผู้ร่ำรวย น่าสงสาร
- และเป็นขี้เมาในแคริบเบียน - หุบปาก
เท่าที่รู้นะ เรื่องสิ่งที่จะเกิดขึ้น
ตอนเธอกับฉันเดินไปด้วยกันบนทางเดินโรงเรียน
เธอลืมมันได้เลย เพราะมันจะไม่มีวันเกิดขึ้น
ซ่อนหน้าไว้ให้ดี และรอไปงานพรอมเถอะ
- ฉันเกลียดนาย - เหรอ ดีแล้ว
โอเค งั้นฉันสรุปว่าอลิสันกับฉัน เป็นคนที่ดีกว่าพวกนายสินะ
เราคนประหลาด
- เธอจะ.. เธอจะทำแบบนั้นกับฉันไหม - ฉันไม่มีเพื่อนเลย
- ถ้าเธอมี - ไม่
ฉันไม่คิดว่าเพื่อนประเภทที่ฉันมีจะสนใจ
ฉันแค่อยากบอกนายทุกคนว่า ฉันจะไม่มีทำแบบนั้น
ฉันจะไม่และไม่มีทางทำ
เพราะฉันคิดว่านั่นน่ารังเกียจมาก
เพื่อนนายไม่ถือหรอก เพราะพวกเขาชื่นชมเรา
เธอมันหลงตัวจริงๆ แคลร์
เธอหลงตัวเองมาก
เธอช่าง หลงตัวเองเหลือเกิน ทำไมถึงเป็นแบบนั้น
ฉันไม่ได้จะพูดให้เป็นการหลงตัว
ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดที่ต้องเออออ ไปกับทุกเรื่องที่เพื่อนพูด
งั้นทำไมเธอถึงทำ
ฉันไม่รู้ ฉันไม่..
นายไม่เข้าใจ นายไม่..
นายไม่ได้เป็นเพื่อนที่อยู่ระดับเดียว กับที่แอนดี้และฉันเป็นเพื่อนด้วย
นายแค่ไม่เข้าใจว่า พวกเขาสร้างแรงกดดัน ได้มากแค่ไหน
ฉันไม่เข้าใจอะไรนะ
เธอคิดว่าฉันไม่เข้าใจเรื่องความกดดันหรือ แคลร์
เธอมันแย่ แย่มาก
รู้ไหมทำไมฉันอยูที่นี่วันนี้
รู้ไหม
ฉันมา
เพราะครูไรอันพบปืนในตู้เก็บของฉัน
- ทำไมนายถึงมีปืนในตู้เก็บของ - ฉันพยายามแล้ว
ตอนฉันดึงงวงช้างบ้าๆ นั้น ไฟควรจะติด
แต่มันไม่ติด
- เอาปืนมาทำไม ไบรอัน - ลืมมันซะ
นายพูดขึ้นมาเองนะ
ฉันยอมติดเอฟไม่ได้
ฉันยอมไม่ได้ และฉันรู้วาพ่อแม่ก็รับไม่ได้
ต่อให้ฉันได้เอรวดตลอดทั้งเทอม ฉันยังคงได้เกรดเฉลี่ยแคบี
สำหรับฉันทุกอย่างพังหมด
- ไบรอัน - อะไร
ถือวาเป็นทางเลือกของฉัน
ไม่ การฆ่าตัวตายไม่ใช่ทางเลือก
ฉันไม่ได้ทำนี่ใช่ไหม ไม่ ฉันไม่คิดแบบนั้น
เป็นปืนพกเหรอ
เปล่า เป็นปืนพลุ มันลั่นในตู้เก็บของ
จริงเหรอ
มันไม่ตลกนะ
ตลกสิ
ช้างบ้านั่นถูกทุบทิ้ง
รู้ไหมว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ตรงนี้
ไม่มีอะไรเลย
ฉันไม่มีอะไรที่ดีกว่านี้ทำ
นายหัวเราะเยาะฉัน
- เปล่า - เเหงล่ะ
มันดูชัดเจนในสีขาวและดำ
สีสันสดใสดูเหมือนทำให้สายตาเราเห็นไม่ชัด
เหมือนระเบิด
ลองนึกถึงความแปลกใจตอนฉันจ้องตาเธอสิ
และมองผ่านสิ่งที่เธอสร้างขึ้น
ถ้าเรากล้าเปิดเปลือยหัวใจ และเผยความคิดที่บิรสุทธิ์ที่สุด
นั่นคือตอนที่ความรู้สึกหวั่นไหวแปลกๆ เริ่มเติบโต
อ้อ เราไม่ได้อยู่เดียวดาย
เธอพบว่าเธอมาจาก ไหน
จะมีใครสักคนตรงนั้น ช่วยหยุด ไม่ให้เธอตกลงมา
เราไม่ได้อยู่เดียวดาย
เพราะเมื่อเธอลงมาผ่านสิ่งห่อหุ้ม
เราไม่ได้ต่างจากกันเลยสักนิด
ไบรอัน
- นายจะเขียนเรียงความไหม - ใช่ ทำไมเหรอ
มันออกจะเสียเวลาพวกเราที่ต้องมาเขียนเรียงความ นายว่าไหม
นั่นเพราะเวอร์นอนอยากให้เราทำ
จริง แต่ฉันคิดว่าเราทุกคนจะเขียนแบบเดียวกัน
เธอไม่อยากเขียนเรียงความงั้นสิ
ถูก แต่นายฉลาดสุดใช่ไหม
- คือว่า.. - เราไว้ใจนาย
ใช่
ก็ได้ ฉันจะเขียนเอง
เยี่ยมเลย
มาเถอะ
- เราจะไปไหน - เถอะน่า
อยากลัว
- อย่าเอาของนั่นจิ้มตาฉันนะ - ฉันไม่ได้จะจิ้ม..
หลับตาสิ ไม่ๆ อยาเพิ่ง ทำแบบนี้.. แบบนั้นแหละ
ดีจ้ะ
เธอดูดีขึ้นมากถ้าไม่มีขอบตาดำๆ บนตาเธอ
นี่ ฉันชอบขอบตาดำนะ
นี่ดูดีกว่าเนอะ
เหลือบตาขึ้นสิ
ขอที ทำไมเธอถึงดีกับฉันจัง
เพราะเธอยอมให้ฉันทำ
หลงทางเหรอ
ขอบใจ
- ทำไมถึงทำแบบนั้น - เพราะฉันรู้ว่าเธอจะไม่ทำ
เธอจำทีเธอพูดไว้กอนหน้า ว่าพ่อแม่เธอ ใช้เธอเพื่อกลับมา อยู่ด้วยกันได้ไหม
ฉันเก่งในด้านนั้นใช่ไหมล่ะ
เธอรังเกียจที่ฉันทำกับลิปสติก แบบนั้นจริงเหรอ
- ความจริงไหม - ความจริง
ไม่
- เธอไปทำอะไรมา - ทำไมเหรอ แคลร์ทำให้
- มันแย่เหรอ - ไม่เเย่หรอก
ก็แค่.. เธอดูเปลี่ยนไปเลย
ฉันได้เห็นหน้าเธอชัดๆ
- นั่นดีหรือไม่ดี - ดีสิ
- แล้วเจอกัน ไบรอัน - นี่ คาร์ล
- เจอกันเสาร์หน้า - เเน่นอน
เธอจะไม่แวะมาหาฉันเหรอ
ฉันจะอยู่คนเดียว เต้นรำ เธอก็รู้นี่ ที่รัก
เล่าเรื่องปัญหาและข้อข้องใจของเธอกับฉันสิ
เล่าทุกอย่างให้ฉันฟังจนหมดเปลือก
ความรักนั้นแปลก ช่างเหมือนจิรงในความมืด
คิดถึงเรื่องอ่อนโยนที่เราทำกันอยู่
การเปลี่ยนแปลงช้าๆ อาจทำให้เราเหินห่าง
เมื่อแสงสว่างส่องในดวงใจของเธอ ที่รัก
อย่าลืมฉันนะ
อย่า อย่าลืม
อย่าลืมฉันนะ
เธอจะยืนเหนือฉันไหม
ดูหนทางของฉันแต่จงอย่ารักฉัน
สายฝนตก ไม่ขาดสาย สายฝนตก ไม่ขาดสาย
ตกลงมา ตกลงมา
เธอจะจำฉันได้ ไหม
เรียกชื่อฉันหรือเดินผ่านไป
ทั้งที่สายฝนตก ไม่ขาดสาย สายฝนตก ไม่ขาดสาย
ตกลงมา ตกลงมา
เฮ้ๆๆๆ
ถึง คุณครูเวอร์นอน
เรายอมรับความจิรงที่ว่าเราต้องสละวันเสาร์ทั้งวัน เพื่อถูกกักบิรเวณ
เพราะเรื่องอะไรก็ตามที่เราทำผิด
แต่เราคิดว่าคุณเพี้ยนแล้ว ที่บังคับให้เราเขียนเรียงความ
ให้เราบอกคุณว่าเราคิดว่าเราคือใคร
คุณมองเราในแบบที่คุณอยากมอง
ในรูปแบบที่ง่ายที่สุด พร้อมคำจำกัดความที่สะดวกที่สุด
แต่สิ่งที่เราค้นพบ คือเราแตละคนคือคนฉลาด
เป็นนักกีฬา
กล่องเก็บของ
เจ้าหญิง
เเละอาชญากร
นั่นตอบคำถามของครูไหมครับ
ด้วยความนับถือ เดอะ เบรคฟาสต์ คลับ
อย่า อย่าลืม
อย่าลืมฉันนะ
ขณะที่เธอเดินไป
เธอจะเรียกชื่อฉันไหม
ขณะที่เธอเดินอยู่
เธอจะเรียกชื่อฉันไหม
เมื่อเธอเดินจาก ไป
เมื่อเธอเดินเข้ามาในห้อง
ฉันเห็นชัดว่าเธอ ไม่โง่
รอยยิ้มนั่นเป็นสัญญาณของฉันใช่ไหม
ถ้าเพียงแต่หัวใจของฉันมองเห็น
ฉันจะทำให้ร่างกายของเธอร่ำไห้ไหม
ร้องเสียงดังที่เธอ ไม่เคยได้ยิน
ในเงามืดของชีวิตฉัน
ฉันพาเธอ ไปส่งบ้านคืนนี้ได้ ไหม
หัวใจของเธอร้อนจนถือ ไม่ได้เลยหรือ
แค่เปลวเพลิงที่ลุก ไหม้จิตวิญญาณของฉัน
หัวใจร้อนจัดจนถือ ไม่ได้
ร้อนจัด ร้อนลวก ร้อนจนถือ ไม่ได้
หัวใจร้อนจัดจนถือ ไม่ได้
แค่เปลวเพลิงที่ลุก ไหม้จิตวิญญาณของฉัน
หัวใจร้อนจัดจนถือ ไม่ได้
ร้อนจัด ร้อนลวก ร้อนจนถือ ไม่ได้
Thai